«کارون، خاک و ناموس ملی»؛ خالد سبهانی از خوزستانِ چندزبان تا دفاع از منابع طبیعی ایران

اهواز — خالد سبهانی، شاعر و فعال اجتماعی خوزستانی، می‌گوید پیوند تاریخی ساکنان این استان با خاک و آبِ منطقه، عنصر مرکزی هویت ایرانی و انگیزه‌ای قوی برای دفاع از منابع طبیعی است.

سبهانی، متولد ۱۳۴۸ سوسنگرد و از قبیله بنی طرف الطائی، در گفت‌وگویی اختصاصی با خبرنگار ما گفت تربیت خانوادگی و آموزه‌های قبیله‌ای، زیرساخت ذوق ادبی و تعهد اجتماعی او را شکل داده‌اند. او افزود خانواده‌اش از «بیت حاج شیخ سبهان» است و آن خانه محل آموختن شعر، دین و روایت‌های محلی بوده است.

او فعالیت‌های خود را در سه حوزه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی طبقه‌بندی کرد و گفت هدفش «پیوند دانش با نیازهای جامعه و ارائه راه‌حل‌های عملی برای توسعه» است.

در جزییات، سبهانی تأکید کرد هم‌زیستی زبان‌ها و اقوام—عربی، فارسی و بختیاری—موسیقی کلام او را غنی کرده و باعث شده آثارش با تصاویر زنده از رنج‌ها و امیدهای محلی آمیخته شود. او صراحتاً گفت که نسب مادری‌اش عرب است و این را «افتخاری روشن» خواند، اما هم‌زمان افزود که «دل او به فارسی نرم‌تر می‌خوانَد و به عربی استوارتر می‌تپد» و بسته به حال، در هر دو زبان شعر می‌گوید.

سبهانی کارون، نخل و تالاب را سه نماد بنیادین جهان شعری‌اش برشمرد و گفت: «کارون رگِ آبی هویت است، نخل قامت ایستادگی و تالاب نفسِ زمین.» او افزود موضوعات اصلی شعرش عبارت‌اند از آب، خاک، هویت، مهاجرت و فرسایش.

این شاعر و فعال همچنین نسبت به تهدید منابع طبیعی و هرگونه تعرض به سرزمین هشدار داد و آن را مساوی با دفاع از ناموس ملی دانست: «خاک و آب تنها منابع اقتصادی نیستند؛ شناسنامهٔ هویت ما و محور غیرت ملی‌اند.»

در بخش اقتصادی گفت‌وگو، سبهانی خواستار راه‌حل‌های عملی برای تقویت معیشت محلی و حفاظت از منابع شد و افزود: «ما باید مسیرهای توسعهٔ پایدار پیشنهاد دهیم، نه فقط تحلیل مسائل اجتماعی.» او تاکید کرد که کار فرهنگی باید همراه سیاست‌ها و برنامه‌های عملی برای بهبود زندگی مردم باشد.

در خاتمه، سبهانی از جامعه جهانی خواست ایران را فراتر از تیترهای خبری بشناسد: «ایران را نه فقط با سیاست، بلکه با مردم، فرهنگ و تاریخش تعریف کنید.» او از رسانه‌ها و نهادهای بین‌المللی خواست به روایت‌های انسانی و فرهنگی این سرزمین توجه کنند.